İmdat ZEYTİNCİ

24 Ekim 2018 Çarşamba 16:39 DİĞER KÖŞE YAZILARI

BENİM KÖYÜM, BENİM ÜLKEM


İnsan uzun yıllar başka Ülkelerde yaşadığı zaman, kendi yetiştiği yerlerin ayrıcalıklarını görebiliyor. 

Bana çok garip gelen davranışlardan bazıları şöyle. 

Bir kahvehanede dört genç arkadaş oturuyorlar. Masada sekiz sandalye var. Birer sandalye altlarında öteki sandalyelere dayanarak kendilerine makam oluşturmuşlar. Kulak misafiri oldum. Önce kendi köylüleri hakkında 40 dakika kadar dedikodu yaptılar. Hatta benim dedikodumu bile kulağım duya duya yaptılar. Anlattıklarının hepsini de kendilerinden katarak artırıyorlar. Neyse sorun yok. 

Sonra başladılar hükümetten yakınmaya. Astılar kestiler devirdiler. Ben işlerim vardı şehre gittim geldim. Tam dokuz saat aynı kişiler aynı masanın başında oturdular. Bunların o kuru sandalyenin üzerinde kalçaları ağrımıyormu? Sonra kahveci çay parasını veresiye yazıyor. Bakkala gidiyor veresiye yazdırıyor. Ama gidip bir işte çalışmayı gururuna yediremiyor. Pes yani.

Şimdi soruyorum.
-Dedikoduyu bayanlar mı yapar erkeklermi?
-Valla artık dedikodu mesleği erkeklere geçmiş.
-Köylüler kaç ay çalışır, kaç ay yatar?
-Köylüler en fazla 4 ay çalışır, 8 ay yatar.
-Şehirli 12 ay çalışır.
-Bu adaletmi?
-Asla Adalet değil. Hükümetin arkasından söveceğine git çalış koçum. Daha 20 li yaşlardasın. 
-Kahvede kim oturur?
-60 yaşını geçmiş emekliler.
-Türkiye de 16 yaşında başlıyorlar Kahvede oturmaya. Ölene kadar. 
-Ben hiç bir ülkede böyle bir rahatlık görmedim.
Ha bir de kendilerini haklı olarak görüp hükümeti eleştirmeleri yokmu? En güzelide oydu zaten.

-Başka şehirlerde başka Ülkelerde yaşayanlar insan değilmi. 3 vardiye çalışıyorlar.

-Diyeceğim azizim. Bizim ülkede refah düzeyi daha 50 yıl sürer. Eğitim yok. Cehalet diz boyu.
YORUM EKLE
    YORUMLAR
ANKARA ⇓
İmsak 06:04
Güneş 07:32
Öğle 12:40
İkindi 15:13
Akşam 17:36
Yatsı 18:59
DÖVİZ KURLARI
USD 5.3640     EURO 6.1217     IMKB 92750     ALTIN 211,928    
16°ANKARA