Yazı Detayı
16 Şubat 2021 - Salı 13:44
 
ÖLÜMSÜZLÜĞE ÖLMEK
Behcet DİKEL
dikelbehcet@gmail.com
 
 

Sen ve ben 
Sence senle beni toplasalar eder miyiz ki
Edebilir miyiz ki hiç ikimiz,
Diyorsun ki bana
Doğduğun o dünyadan ölümün ile varabilirsin ancak bana 
Ne ölebildim…
Ne de kendimi ölmekten alabildim
Ufku olmayan flu bir sırattaymışçasına bu göçebe ruhum
Sıratı geçmeye Burak bırakmışçasına…
Hiçbir şey, her şeyden hesap sorarmışçasına…
Kıyametin bile kıyamet alametlerine yeter de artar be kadın
Herkes cehenneminde nar-ı har ile yanarken,
Ben soğuktan donuyordum oysa…
Ya da yangınına dahi yanmak bile yasakmış bana
Tereddüt etmeden attım kendimi sen adlı Züleyha kuyularına
Düşüşüm ile tırmanıyordum sanki senin sevda şahikalarına
ÖLÜMSÜZLÜĞE ÖLMEK böyle bir şeymiş demek
Senin Dünya'na varmak için kendi dünyamdan illa geçmekmiş gerek
Her seçiş bir vazgeçişi uyandırır tüm ebedi uykularında…
Ne de güzel rüya imişsin sen be kadın
Sana uymak…
Sana uyumak sadece bir an 
Uyanmak…
Uyanmak ise Sur-i zaman.
Bekliyorum olmayacak bir yarını… 
Belki de yarın da olmayacak olanı

 
Etiketler: ÖLÜMSÜZLÜĞE, ÖLMEK,
Yorumlar
Haber Yazılımı