AH ŞU İRLANDA İRLANDA!

AH ŞU İRLANDA İRLANDA! Erdemli ve ahlaklı duruş bazen bir futbol maçında da kendini gösteriyor… Futbol denince aklımıza ne geliyor? 90 dakika… 22 futbolcu… Bir hakem… Bir top… Bir de maç başlamadan önceki o meşhur tokalaşma seremonisi! Hani şu: “Merhaba kardeşim, başarılar…” “Size de başarılar…” Sonra? Allah ne verdiyse mücadele!  Ama İrlanda ile İsrail arasında oynanan son maçta işler biraz farklı gelişti. İrlandalı futbolcular sahaya siyah kol bantlarıyla çıktı. İsrail Millî Marşı okunurken başlarını öne eğdiler. Geleneksel maç öncesi tokalaşma seremonisine katılmadılar. Sonra da topu konuşturdular… İrlanda: 3 İsrail: 0 Yani anlayacağınız, İrlandalılar “Bizim söyleyeceklerimiz var ama bunu 90 dakikaya da yaymayalım.” demiş gibiydiler!  Üstelik İrlanda Futbol Federasyonu tarafından yapılan açıklamalarda, futbolcuların maç ücretlerinden ve bazı karşılaşmalardan elde edilen ödemelerden Gazze'ye yönelik yardım çalışmalarına önemli bir katkı yapılmasının planlandığı da belirtildi. Şimdi gelelim bize… Burada insanın aklına ister istemez bazı sorular geliyor. Bizde de futbol var. Hem de maşallah, futbolumuz pek bereketli! Süper Lig var… Millî Takım var… Basketbol var… Voleybol var… Daha saymadığım nice spor branşı var. Tribünler doluyor. Biletler satılıyor. Yayın gelirleri var. Sponsorluklar var. Forma gelirleri var. Maç günü gelirleri var… Velhasıl ekonomik olarak da oldukça hareketli bir sektör. O zaman insan sormadan edemiyor: Gazze'de yaşanan insanlık dramı karşısında bizim spor camiamızın yapacağı anlamlı bir dayanışma olacak mı? Mesela… “Şu maçın gelirinin bir bölümünü Gazze'ye gönderiyoruz.” “Şu karşılaşmanın maç ücretlerini bağışlıyoruz.” “Şu hafta bütün kulüplerimiz ortak bir yardım kampanyası düzenliyor.” “Şu müsabakanın gelirini insani yardım kuruluşlarına aktarıyoruz.” Böyle bir haber görecek miyiz? Yoksa biz yine… “Hocam, önce maçı kazanalım…” “Transfer ne olacak?” “VAR hakemi kim?” “Penaltı mıydı, değil miydi?” “Ofsayt var mıydı?” diye futbolun bütün teknik ayrıntılarını konuşurken… Dünyanın başka bir yerinde yaşanan acıları yalnızca haber ekranlarından mı izleyeceğiz? Elbette sporun siyasetin ve savaşların dışında tutulması gerektiğini savunanlar da olabilir. Bu ayrı bir tartışma. Fakat insani yardım ve mazlumlara destek olmak, yalnızca siyasetçilerin ya da devletlerin sorumluluğu değildir. Bazen bir futbolcunun kolundaki siyah bant… Bazen bir sporcunun yaptığı bağış… Bazen bir kulübün düzenlediği yardım kampanyası… Bazen de milyonların izlediği bir maçın ortaya çıkardığı farkındalık… çok şey anlatabilir. İrlandalı futbolcular sahada kendi tercihleriyle bir mesaj verdi. Bizim spor dünyamızın da Gazze'deki insanlık dramına karşı nasıl bir dayanışma göstereceği ise ayrıca konuşulmayı hak ediyor. Ve asıl sorumuz şu: Top yuvarlak olabilir… Ama insanlık meselesinin de bir “VAR” hakemi yok mu? Selâm ve dua ile… Bülent Ertekin