KALP KUMBARASI

KALP KUMBARASI Birikimsiz insan yoktur bu hayatta. Her insanın yaşamına dair gizli bir kumbarası vardır. Ancak insanoğlu, sırf yaşamını sürdürmek ya da ihtiyaçlarını karşılamak adına maddiyata öylesine odaklanır ki kendi manevi birikimlerini fark edemez. Kimi gücünü yalnızca parada bulur; kıtlık korkusunun karanlık gölgesinde, cimrice biriktirir. Kimi, karşılıksız yaptığı iyiliklerin değer görmemesinden doğan kırgınlıkları, garez ve öfke parçalarını atar o kumbaraya... Sırf iyilikteki dengeyi kaçırdığı için. Kimi de yıllarca içinde biriken o kokuşmuş kıskançlığı ve zehirli duyguları stoklar. Günün birinde bu zehri, olmak isteyip de olamadığı kişinin yüzüne püskürtür. İçindeki yetersizlik duygusuyla baş etmenin yolunu, başkasını gölgelemekte arar. İnsanın kalbindeki kumbaranın ne kadar dolu olduğu değil, neyle dolduğu önemlidir. Kötü duyguların kendisine zarar verdiğini anlamayan insan, kendi lehine sandığı bu biriktirmelerle aslında kendini harcamaya başlar. Oysa bazı insanlar heybesinde sadece zarafeti ve iyiliği biriktirir; gün gelip bir kalbe sürur, bir yaraya merhem olmak için... Başkasına merhem olurken, kendi içindeki vesveselere de şifa bulduğunu fark edemez bile. Kötümser insan suizanlar altında ezilirken; iyimser insan hayatına hüsnüzan ile masumiyetin damgasını vurur. Yapılan her iyi niyetin karşılığı, eninde sonunda yine insanın kendisine döner. "Eğer iyilik ederseniz kendinize iyilik etmiş olursunuz. Ve eğer kötülük ederseniz yine kendinize etmiş olursunuz..." İsra Suresi 7. ayetteki ikaz bunun en kalıcı garantisidir. İnsan daha huzurlu ve kaliteli bir hayat sürmek istiyorsa, kalbinde neleri biriktirdiğine çok iyi bakmalı. Kötülükle kendini tüketmemeli; ama iyilik saçarken de dengesini koruyup kendi ruhunu heba ederek müsrif olmak, en nihayetinde kendi kul hakkına girmesine sebep olur. Esra Tekgöz tekgozesra759@gmail.com esra.tkgz_