Sol Yanım

Sol Yanım Hayat bazen insanın en çok “sol yanını” yorar… Kimsenin görmediği, duymadığı, bilmediği bir yer vardır insanın içinde. İşte orasıdır sol yanı… Bir özlem saklanır orada, yarım kalan cümleler, söylenemeyen kelimeler, sessizce akıp giden gözyaşları… İnsan en çok sevdiği yerden kırılırmış. Bir bakıştan, bir vedadan, bazen de hiç gelmeyen bir sesten… Ama yine de yaşamaya devam eder. Çünkü sol yanı ne kadar acırsa acısın, umut etmeyi bırakmaz. Bazı insanlar güçlü görünür. Güler, konuşur, herkese iyi gelir… Ama geceleri yalnız kaldığında, işte o sol yanı konuşmaya başlar. Geçmişi anlatır, kayıpları hatırlatır, özlediklerini fısıldar. Yine de insanın sol yanı güzeldir… Çünkü vicdan oradadır, merhamet oradadır, sevgi oradadır. Bir çocuğun gülüşünde, bir annenin duasında, dostun samimiyetinde yine sol yanımız iyileşir. Belki de hayatın en büyük savaşı; kırılan sol yanımıza rağmen dimdik yürüyebilmektir. Ve insan, en çok canı yanarken olgunlaşır… Sessizleşir, derinleşir ve kalbinin en yorgun köşesinde bile sevgiyi taşımayı öğrenir. Fatma Daştan