AH BE ÇOCUK!

AH BE ÇOCUK! Helal kazanç alın terinin en güzel meyvesidir, derken nasıl içten nasıl samimi nasıl güzelsin. Hele de bizim buralarda ve bu zamanda… Sözlerinin bizim için ne anlama geldiğini tahmin bile edemezsin. Söylediklerine nasıl yürekten inanasımız var bilemezsin. Ah be çocuk! O makine yağına bulanmış elinle alnındaki teri silerken bir an bu memleket için hâlâ umut olduğunu düşündürdün bize. Emeğe, çalışmaya, gayrete, hak etmeye olan inancımızın sarsıldığı bu günlerde senin o su katılmamış masumiyetin bütün suçları sarsar mı dersin? Saflığının kudreti bütün suçluların koltuklarını sallayıp onları alaşağı eder mi? Gözlerine baktığımda bu memleketin senin duru bakışlarındaki katıksız inanca ihtiyacı olduğunu bir kere daha iliklerime kadar hissettim. Hemen herkesin birinden bir şeyler ç/almanın peşinde olduğu şu günlerde, İnsan müsveddelerinin alabildiğine arsız, çalabildiğince hırsız olduğu bu iklimde; Milletin canından, malından, namusundan, hayatından ne koparılırsa kâr sayıldığı şu zeminde; Eskiden çalmanın suç olduğunu bilip yakalanınca yüzü kızaran hırsızların yerinde çalmayı kendine hak gören kifayetsiz muhteris tiplerin cirit attığı şu mizansende senin sözlerin can suyu oldu kurumaya yüz tutan umutlarımıza. Ne diyelim güzel çocuk? İnsanın ar damarı bir kere çatlamayagörsün, tamiri mümkün olmuyor işte! Bizim senin sözlerindeki hakikatin tecellisini bir an önce görmeye ihtiyacımız var hem de öyle böyle değil! Sevgi Karaman