Şefkatin, Emeğin ve İnsanlığın Hâlâ Yaşadığını Gösteren Bir Hastane Hatırası

Şefkatin, Emeğin ve İnsanlığın Hâlâ Yaşadığını Gösteren Bir Hastane Hatırası 6 Mayıs 2026 tarihinde zatürre teşhisiyle İstanbul Anadolu yakası Sultanbeyli Devlet Hastanesi yerleşkesi, Süreyya Paşa Göğüs hastalıkları bölümüne yatırıldım. Bugün itibarıyla hamdolsun, doktorumuz Doç. Osman Belek hocam ve ekibinin yakından ilgilenmesi, uygulanan tedavi süreci ve gösterilen özveri sayesinde kendimi çok daha iyi hissediyorum. Bu süreç içerisinde görev yapan tüm personelin güler yüzlü, candan ve işlerini severek yapmaları biz hastaları ziyadesiyle memnun etmiştir. Özellikle sabah saatlerinde oda temizliği için gelen kardeşlerimizin; yerlerin süpürülmesi ve silinmesi, tuvalet ve banyonun titizlikle sterilize edilmesi, çöp kovalarının düzenli şekilde boşaltılması gibi görevleri adeta kendi evlerini temizler gibi özenle yapmaları beni derinden etkilemiştir. Bundan yaklaşık 40 yıl önce yine İstanbul’da bir onkoloji hastanesinde, koğuş sisteminde kaldığım günleri hatırladım. O dönemde bazı görevlilerin lakayt ve ilgisiz tavırları insanın moralini daha da bozuyordu. Bugün ise bizlere bu güzel hizmet anlayışını yaşatan herkese teşekkür etmek; vicdani, insani ve imani bir borçtur. Rabb’im, emeği geçen herkesten razı olsun. Doktorundan asistanına, hemşiresinden temizlik personeline kadar katkısı olan herkese gönülden teşekkür ediyorum. Bununla birlikte, gördüğüm bazı eksiklikleri de yapıcı bir niyetle paylaşmak isterim. Özellikle sürekli kullanılan banyolarda bazı eksikler göze çarpıyor. Duş başlığı eksikliği, banyo sularının neredeyse tuvalet kapısına kadar taşması, bazı dispenserlerin kırık olması gibi durumlar mevcut. Kanaatimce kat sorumlu hemşireleri aracılığıyla bu eksikliklerin düzenli şekilde tespit edilip raporlanması hâlinde kısa sürede çözüm üretilebilecektir. Şu an itibarıyla bizim odamızdaki en büyük problem ise sıcaklık meselesidir. Özellikle 730 numaralı oda neredeyse bunaltıcı derecede sıcak. Solunum rahatsızlığı yaşayan biri olarak ben ve yanımdaki hasta ağabeyimiz bu durumdan oldukça olumsuz etkileniyoruz. İlçe Sağlık Müdürlüğü’nden İl Sağlık Müdürlüğü’ne kadar yapılan başvurularda çözümün Bakanlık tarafından sağlanacağı ifade edilse de, yerelde inisiyatif kullanılarak hastaların, sağlık çalışanlarının ve tüm personelin memnuniyetini sağlayacak çözümler üretilebileceğine inanıyorum. Artık inisiyatif alan, çözüm üreten yönetim anlayışlarının daha fazla hâkim olması gerektiğini düşünüyorum. Ben, Bülent Ertekin; emekli, gazeteci ve yazar olarak yaşadığım bu süreci hakkaniyetli bir şekilde kaleme almak istedim. Gördüğüm güzellikleri paylaşmak, emeği takdir etmek ve eksiklikleri de yapıcı bir dille ifade etmek istedim. Başta Doç. Dr. Osman Belek Hocam olmak üzere, görevini büyük bir ciddiyet ve nezaketle yapan kıymetli asistanına, kat sorumlu hemşiremize, hemşire evlatlarımıza ve tüm temizlik personeline sonsuz teşekkür ve şükranlarımı sunuyorum. İyi ki varsınız… İyi ki bu kutsal mesleği sevgiyle ve vicdanla yapıyorsunuz. Teşekkürler… Selâm ve dua ile… Bülent Ertekin